نپرسید اومدم میخوام بمونم اصلا برگشتم

 فقط دلم گرفته

نپرسید هم چرا گرفته

میخوام بنویسم شاید کسی  رو که مدت هاست ازش بیخبرم رو بتونم پیدا کنم.

همون همکاری که با هم نوشتن رو در وبلاگ شروع کردیم همونی که از عشق میگفت و عاشق نبود

همونی که دوستی رو برام معتی کرد و حالا ازش خبری نیست.

اگه مطلب من رو میخونی ندای عزیز اره با خود خودتم

خیلی دلم برات تنگ شده

همون دوست قدیمی که از شعر میگفت و نوشتن دست خودش بود

یادته؟

یادته مینوشتی؟ یادته باهم نوشتن رو شروع کردیم؟ یادته؟

وقتی بهت گفتم بیا باهم وبلاگ برنیم چقدر استقبال کردی؟

اما پشتکار نداشتیم مگه نه؟

نتونستیم ادامه بدیم

نخواستیم

نشد

وبلاگ نویسی شده بود فقط نظر دادن

دلمون فقط خوش بود که نظر های دیگرون رو بخونیم

1 وقت چشمون رو باز کردیم دیدیم دل همه خوشه برای نظر خوندن و هیچ کس متن های ما رو کامل نمیخونه

هیچ کس به معنی متن ما توجه نکرد

تو نظرات فقط دعوت میشدیم

من اپم به من هم سر بزنید /قشنگ بود به من هم سر بزنید

یادته وبلاگ پرشین رو بستیم؟ از همه خداحافظی کردیم

کار درستی کردیم؟

ما که اومیدم این وبلاگ رو دوباره زدیم

خیلی از متنهای قشنگش رو هم پاک کردیم 

چرا؟

میدونی چرا؟ چون دوست داشتم دوستی من و تو ادامه پیدا کنه ندای عزیز.

چون فقط در نوشتن میتونستیم حال هم رو بپرسیم

حال که هیچ کدوم از ما نمینویسه خبری هم از هم نداریم

راستی ندا من هنوز هم خواننده خیلی از وبلاگ ها هستم

مثل وفادار , سوداگر  وووو اما دیگه نظر نمیدم یعنی مثل قبل نظر نمیدم

یادته شب و روز با هم چت میکردیم اما دیگه خیلی وقته یعنی 3 سال شاید بیشتر از 3 سال هم هست که دیگه مسنجرم رو باز نکردم اصلا نمیدونم ایدی من چی بود؟

راستی ندا اینقدر شوهر داری سخت بود؟ که دیگه برام نمینویسی؟

ناراحت نشو

خیلی دوست داشتم و دارم

دوست همیشگی تو عزیز

یاس